Obcowanie z małoletnim

Treść przepisu:

Art. 200. § 1. Kodeksu karnego

Kto obcuje płciowo z małoletnim poniżej lat 15 lub dopuszcza się wobec takiej osoby innej czynności seksualnej lub doprowadza ją do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania,

podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

  • 2. Tej samej karze podlega, kto w celu zaspokojenia seksualnego prezentuje małoletniemu poniżej lat 15 wykonanie czynności seksualnej.

Opis znamion przestępstwa:

 Obcowanie płciowe – dotyczy stosunków seksualnych i obejmuje: stosunki waginalne, oralne oraz analne zarówno heteroseksualne, jak i homoseksualne. Do obcowania płciowego zalicza się również zachowania polegające na wkładaniu różnych przedmiotów do pochwy lub odbytu ofiary.

Inna czynność seksualna – jest nią każda inna czynność o charakterze seksualnym, która nie jest stosunkiem seksualnym (obcowaniem płciowym), ale związana jest z życiem płciowym danej osoby. Dotyczy relacji o charakterze cielesnym. W tym zakresie mieści się dotykanie narządów płciowych (penisa, waginy) oraz innych miejsc intymnych (np. pośladków, wewnętrznych części ud lub piersi), całowanie, pieszczoty, żądanie wykonania striptizu, czy masturbacji lub oglądania striptizu lub masturbacji.

Dopuszczenie się innej czynności seksualnej – sytuacja, w której sprawca wykonuje wobec Ciebie czynności o charakterze seksualnym, niezależnie od Twojej woli w tym zakresie (np. dotyka Twoich piersi, pośladków, całuje je itp).


WAŻNE! Jeśli jesteś dzieckiem poniżej 15. roku życia, prawo zakłada, że nie możeszwyrazić woli w zakresie jakichkolwiek czynności o charakterze seksualnym.


Doprowadzenie do poddania się innej czynności seksualnej – ma miejsce, gdy sprawca/sprawczyni doprowadza do tego, iż bierzesz udział w zachowaniach  opisanych powyżej jako inna czynność seksualna. Przestępstwo ma miejsce nawet jeśli nie stawiasz oporu, ulegasz i pozwalasz na te zachowania, bo osoba, która popełnia przestępstwo nadużywa stosunku zależności lub wykorzystuje Twoje krytyczne położenie.

Doprowadzenie do wykonania innej czynności seksualnej – ma miejsce, gdy sprawca/sprawczyni doprowadza do tego, iż podejmujesz zachowania opisane powyżej jako inna czynność seksualna. Przestępstwo ma miejsce nawet jeśli nie stawiasz oporu, ulegasz i robisz to, bo osoba, która popełnia przestępstwo nadużywa stosunku zależności lub wykorzystuje Twoje krytyczne położenie.


WAŻNE! Nie ma tu znaczenia sposób działania sprawcy – to, JAK doprowadza do poddania się czy wykonania innej czynności seksualnej. Nawet, jeśli o to poprosi czy zasugeruje, a efektem jest poddanie się czynności lub jej wykonanie z Twojej strony, dochodzi do przestępstwa i jesteś osobą pokrzywdzoną.


UWAGA! Sprawca nie musi uczestniczyć w czynnościach seksualnych. Może doprowadzić ofiarę do poddania się lub wykonania innej czynności seksualnej w relacji z OSOBA TRZECIĄ.


Prezentowanie wykonania czynności seksualnej – sytuacja, w której sprawca wykonuje czynność o charakterze seksualnym bez udziału ofiary. Może to robić sam (np. poprzez masturbację), z użyciem przedmiotów lub przy udziale innej osoby.


UWAGA! Prezentowanie czynności seksualnej małoletniemu poniżej 15. roku życia jest przestępstwem tylko wtedy, gdy następuje W CELU zaspokojenia seksualnego sprawcy. Nie ma przestępstwa, gdy sprawca nie robi tego po to, aby zaspokoić swój popęd, ale np. dla żartu, czy w celu pokazania ofierze „jak to się robi”.


Żart taki może być niestosowny, ale to nie czyni go przestępstwem. Nie ma też przestępstwa, gdy prezentowanie czynności seksualnej następuje w sposób dostosowany do wieku i rozwoju dziecka w celu wyjaśnienia procesu prokreacji, w celu odpowiedzi na pytania czym jest seksualność człowieka, i na czym polegają i jak przebiegają stosunki seksualne jeśli uczynione jest z odpowiednią wrażliwością i przygotowaniem  oraz mają na celu dobro dziecka, jego edukację.

Jeśli jednak zachowanie podjęte jest w celu zaspokojenia seksualnego, dochodzi do przestępstwa. Wtedy nie ma znaczenia zgoda ofiary na taką prezentację, czy nawet jego prośba. Nie ma żadnego znaczenia, czy do zaspokojenia seksualnego sprawcy faktycznie doszło. Jeśli podjął te działania w celu rozładowania swojego napięcia seksualnego, popełnił przestępstwo. Warto pamiętać, że udowodnienie w sądzie, jaki był cel działania sprawcy może być trudne. Należy to jednak do organów ścigania (policji i prokuratury), choć dowody dostarczone przez ofiarę (np. zeznania świadków, zdjęcia czy nagrania) mogą być pomocne.

 

Inne ważne informacje:

 Zgoda pokrzywdzonego –  zgoda ofiary nie wyłącza odpowiedzialności karnej.

Przy obcowaniu płciowym i innych czynnościach seksualnych z udziałem osoby małoletniej zakłada się, że osoba poniżej 15. roku życia NIE JEST W STANIE wyrazić zgody na takie zachowanie. Nawet jeśli w odczuciu sprawcy sama je prowokuje, to sprawca dopuszczając się takiego zachowania ZAWSZE popełnia przestępstwo.

Stosunki seksualne i inne czynności seksualne z osobami małoletnimi poniżej 15. roku życia są przez prawo ZABRONIONE i nie ma od tej zasady żadnych wyjątków, bez względu na okoliczności, w jakich do konkretnego zdarzenia doszło.

Stosunki seksualne pomiędzy nastolatkami – również są ZABRONIONE, jeśli co najmniej jedna osoba nie ukończyła 15. roku życia.

Możliwe są tu trzy przypadki:

  1. Jeżeli osoby obcujące płciowo lub dopuszczające się innych czynności seksualnych obie mają poniżej 15. roku życia, obie popełniają czyny karalne w rozumieniu ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich i mogą być podmiotami postępowania przed sądem rodzinnym i nieletnich. Może się to skończyć dozorem rodziców, ale prawo przewiduje również inne środki wychowawcze (np. nadzór kuratora, czy umieszczenie w placówce wychowawczej) lub nawet środek poprawczy, czyli umieszczenie w zakładzie poprawczym.
  2. Jeśli osoba pokrzywdzona ma poniżej 15 lat a sprawca powyżej 15, ale mniej niż 17, to sprawca odpowiada za swój czyn przed sądem rodzinnym i nieletnich.
  3. Jeśli osoba pokrzywdzona ma poniżej 15 lat a sprawca powyżej 17, to sprawca odpowiada karnie na podstawie kodeksu karnego za przestępstwo seksualnego wykorzystania małoletniego poniżej 15. roku życia (czyli art. 200).

UWAGA! Odpowiedzialność karna dotyczy osób powyżej 17. roku życia. Osoby między 13. a 17. rokiem życia za popełnienie czynów karalnych (czyli opisanych w kodeksie karnym) odpowiadają przed sądem dla nieletnich.